Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
_
HERA
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


(Geen beschrijving)



Mijn Profiel

hera
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Vervolg verslag
24 december 2017 20:48

Fijne feestdagen....
24 december 2017 19:58

Foto-opdracht
22 oktober 2017 20:49

Lachen om kunst
07 augustus 2017 20:42

Cop steekt de kop weer op :-(
07 augustus 2017 19:27




Fotoboeken


"Het Schip" (10)
_
Vlissingen (11)
_

Italie (10)
_
_






Weblog Vrienden


Mo en zo
Van: Marianne

Rota spanje
Van: Hans Koudenburg2

Koken kunst kouten
Van: wenny-m

Redsblog
Van: redone

Tharisis
Van: Tharisis

Sylvias weblog
Van: sylla

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Bie wotterkaant
Van: Gribou---Greet

Groene hartig
Van: GerardS

Leuke dingen
Van: tteun




Gastenboek berichten

Jantina.
02 mei 2017 09:54
_
Hera Hartelijk Gefeliciteerd met je Verjaardag.Oeps wel een beetje laat.

Ria(redsblog)
01 mei 2017 23:04
_
Lieve Hera, gefeliciteerd met je verjaardag, hoop dat je een beter jaar tegemoet gaat, lieve groeten Ria!

Wenny
01 mei 2017 15:24
_
Ook hier nog even Hartelijk Gefeliciteerd. Op naar de volgende keer.Liefs en een dikke kus van mij.




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door MargaP om 19:57
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld

Door MargaP om 19:57
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld

Door MargaP om 19:57
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld

Door MargaP om 19:57
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld

Door MargaP om 19:57
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld

Door MargaP om 19:57
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld

Door MargaP om 19:57
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld

Door MargaP om 19:57
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld





_

Andere artikelen



foto-opdracht



foto-opdracht

eerder geplaatst in juli 2011, 2e deel staat onder kopje "museum"op 31 juli 2011. ik weet niet meer hoe ik het naar boven kan halen dus moet het maar zo.

de foto-opdracht voor deze zondag was "garen". en toen schoot mij mijn bezoek aan het Verzetsmuseum van jaren geleden te binnen. Een heel bijzondere tentoontstelling en ik vond dat ik deze dan nu wel even naar voren mocht halen.....In 2011 schreef ik over mijn bezoek aan deze tentoonstelling want deze is gewijd aan de borduurwerken die gemaakt zijn door Nederlandse vrouwen die tijdens de tweede wereldoorlog gevangen hebben gezeten.


Honderdduizenden Nederlandse vrouwen leefden tijdens de Tweede Wereldoorlog in gevangenschap. De omstandigheden verschilden nogal maar waar het ook maar kon, hebben de vrouwen in gevangenschap geborduurd.

In Nederland lukte het de vrouwen vaak om uit het zicht van de bewakers iets te borduren. Familieleden deden de was en via dat wasgoed werd van alles de gevangenis in- en uitgesmokkeld.. Naalden werden gestolen van de bewaaksters voor wie ze wel eens iets moesten naaien, verstellen of iets dergelijks. Die naalden verstopten ze in de zoom van hun kleding en soms zelfs in eelt van de handen

“De vrouwen die alleen in hun cel zaten in het Oranjehotel borduurden in opdracht tafelkleden voor de Duitse bewaaksters. “We drukten dan naalden achterover, zodat we voor onszelf konden borduren op een stuk afgescheurd laken”. Borduurdraadjes trokken ze meestal uit kleren, handdoeken, etc.

Deze tentoonstelling werd geopend door Gé Reinders ( de Limburgse zanger met wie ik nogal veel op heb en over wie ik ooit een stukje schreef)

Zijn moeder, de onderwijzeres Grada van Horen was betrokken bij de georganiseerde hulp aan onderduikers in het gebied rondom het Limburgse Helden . In 1944 werd haar groep opgerold en Grada werd vastgezet in de gevangenissen in Maastricht en Roermond. Later werd ze overgebracht naar Kamp Vught. Op een rood zakdoekje legde ze in een tekst haar beknopte gevangenisdossier vast. Na de ontruiming van kamp Vught kwam zij in Ravensbrück terecht waar ze na twee maanden de kans greep om uit dit kamp te ontsnappen.

Gé ontdekte na de dood van zijn moeder een half vergaan zakdoekje waarop zij in het kort over haar verzwegen gevangenschap tijdens de oorlog had geborduurd. Gé ging op zoek en schreef onder de titel “Het zakdoekje “een boek over wat hij over de oorlogservaringen van zijn moeder te weten kwam.

Achter ieder borduurwerk - hoe klein en onooglijk ook - schuilt een aangrijpend verhaal. Het Verzetsmuseum Amsterdam brengt deze nu naar buiten. Bezoek aan deze tentoonstelling is zeker de moeite waard.

In Dachau hadden de circa 500 vrouwelijke gevangenen het, in tegenstelling tot de mannen, relatief goed. Zij werkten buiten het kamp in een fabriek, waar de werkomstandigheden beter waren dan in Ravensbrück ( daar was het heel erg) De commandanten waren mild voor vrouwen. Ze hoefden niet vaak op appèl te staan en werden weinig geslagen. 's Avonds hadden ze gelegenheid om te borduren.

Muntjes om in de fabriek naar het toilet te gaan werden verwerkt tot geborduurde cadeautjes voor elkaar.

Diep onder de indruk kwamen wij bij deze tentoonstelling vandaan.

Bron: Verzetsmuseum











Gé Reinders






Artikel links



Geplaatst op 22 oktober 2017 20:49 en 3107 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Wenny-m  
22 jul 2011 21:50
Spreekt me zeer aan. Mijn moeder kreeg in het jappenkamp een geborduurd werkje van de medegevangenen. Heel bijzonder.

Hera  
22 jul 2011 21:54
Wenneke, mijn deel 2 gaat over de werken die de gevangenen maakten in de kampen in Nederlands Indië. prachtige werken daarbij Wenny! Maar als je de omstandigheden leest...nou dan houden de ogen het niet helemaal droog
_





_
Jeanneke1  
22 jul 2011 22:27
Hera heel intersant en wat een mooie borduursels, in een vreselijke tijd gemaakt ......gr.Jeanne

Willem.J.1  
22 jul 2011 22:38
Wat een mooi artikel... indrukwekkende tentoonstelling lijkt me.
Het blijkt maar weer hoe inventief mensen zijn en dat in zulke omstandigheden -creatief trouwens ook.

_





_
Ladybird50  
22 jul 2011 22:40
Hallo Hera,

Indrukwekkend om dit te lezen Hera.
Dat ze dit nog konden doen ,in en vreselijke tijd.
Liefs Els.

Wenny-m  
22 jul 2011 22:44
Deels heb ik het thuis wel meegekregen hoor, al ben ik dan gelukkig van na de oorlog.
_





_
Josefien.1  
23 jul 2011 06:42
Het is overleven geweest voor die vrouwen. Door iets te doen te hebben vergeet je de tijd. Indrukwekkend, elke dag een draadje..


Benenalie  
23 jul 2011 09:57
Heel bijzonder Hera!
Indrukwekkend om te lezen dat het in gevangenschap
gemaakt werd en de manier waarop.
Draadje voor draadje.
Kan me indenken dat je er diep van onder de indruk was.
_





_
Marianne  
23 jul 2011 10:12
.. is een hemdsmouw in een jaar. Dank voor het kaartje! De rechtsonderste margriet daarop lijkt sprekend op de emaille margrietbroche die mijn moeder had. Nooit de geschiedenis van gehoord helaas en vragen kan niet meer

Leidje.1  
23 jul 2011 11:42

Dat er nog zoveel is over gebleven van die tijd, prachtig.
Kan mij voorstellen dat je even moest slikken toen je buiten kwam.
Liefs Leidie
_





_
Mamsie  
23 jul 2011 12:59
Kippenvel kreeg ik van je verhaal.
Wat hebben de mensen in de kampen toch veel meegemaakt. Ik ben een keer in Auschwitz geweest, je ging daar zelfs fluisteren als je iets tegen elkaar wilde zeggen, als ik er weer aan denk lopen de rillingen me weer over het lijf.
Groetjes Joke

Redone  
23 jul 2011 16:09
Indrukwekkend, titel en artikel!!!
Mooi dat er nog zoveel borduurwerk over is gebleven!!
_





_
Benneke  
23 jul 2011 16:13
Dit zijn borduursels met een verhaal. Soms heel aangrijpend, maar ook met hoop voor de toekomst.
Bedankt voor dit artikel.

Benneke

Lia25  
23 jul 2011 19:36
Dat kan ik wel geloven Hera.. dat je er diep van onder de indruk van was..ik zou het al niet droog gehouden hebben..mooie borduurwerken uit die tijd...door dit artikel komt er weer wat boven..mijn vader heeft ook gevangen gezeten in Duitsland.

Groetjes Lia
_





_
Agaaths-weblog  
23 jul 2011 22:21
Nooit geweten, niet te geloven toch en dan die toiletmuntjes????Dus inplaats van schrijven borduurden de vrouwen, misschien was er ook geen papier en potloden. Zeer aandoenlijk verhaal, ontroerend, li gr agaath

BoekenGloed.1  
24 jul 2011 11:02
Ken het, prachtig he. Zo zijn er wel meer staaltjes van enorme overlevingskracht, naastenliefde en creatief overleven. Om te gaan vergelijken wie het gemakkelijker had dan een ander... Nee, doe ik maar niet
_





_
Hans Koudenburg2  
25 jul 2011 14:29
Ik hoop dat er ééns op deze wereld in VREDE geborduurd kan worden!!!
Groetjes en dank voor dit mooie artikel, Hans

GerardS  
26 jul 2011 21:52
Hera. Met heel veel interesse je "borduurwerk"verhaal gelezen. Nu weet je ook iets van die kampen wat je normaal nooit van hoort.

Gr,Gerard
_





_
Hera  
27 jul 2011 19:00
* Jeanne, aangrijpend hè als je denkt aan de tijd warin ze dit gemaakt hebben. Heel indrukwekkend!)

Hera  
27 jul 2011 19:04
Wim dit museum is so wie so indrukwekkend - heb ik wel vaker bezocht. Nu ging ik alleen voor deze tijdelijke, ontroerende expositie. Vriendin was hier nog nooit geweest, maar na dit gezien te hebben, kon ik het niet opbrengen om de permanente tentoonstelling ook nog weer te bezoeken.
Zet mijn op het lijstje om nog eens samen, want ook dat is de moeite waard
_





_
Hera  
27 jul 2011 19:07
* Sta je altijd van te kijken hè Els, waar mensen toe in staat zijn ..kwestie van overleven eigenlijk hè, en hoewel ik er al heel wat over gelezen had, was ik ook diep onder de indruk

* Ja dat kan eigenlijk niet missen Wenneke dat je er wel iets over meegekregen hebt.

Hera  
27 jul 2011 19:11
* Josefien, de manier waarop ook alles daar beschreven werd, ..je zag gewoon het ploeteren , stukje laken, stukje stof en de draden overal uitpeuteren. Nog speelt het beeld soms door mijn hoofd

* Alie, bijna niet voor te stellen als je die "kunstwerken"ziet. echt heel bijzonder, ik kan het niet eens overbrengen. Ze maakten cadeautjes voor elkaar op deze manier...
_





_
Hera  
27 jul 2011 20:17
* Mooi hè Marianne hoe ze dergelijke dingen maakten, degenen die in de fabrieken werkten namen als het even kon stukjes metaal mee om daar cadeautjes van te maken ( o.a. broches). Veel dingen kunnen we niet meer vragen, veel dingen wilden onze ouders ook niet vertellen ( te aangrijpend denk ik)

* Als je dit soort dingen leest en ziet hè Leidje, ga je in gedachten wel eens even terug naar die bizarre tijd en wat men allemaal meegemaakt heeft.

Hera  
27 jul 2011 20:28
* Ja Ria , dan word je heel stil als je hiermee geconfronteerd wordt. We weten het natuurlijk wel maar ook door de verhalen en afbeeldingen zie je het voor je..rillingen dat zeker.

* Klopt Benneke, zelfs achter het kleinste broddellapje schuilt een heel triest verhaal. 't Ging alleen maar om overleven en borduren hielp daar goed bij om de zinnen te verzetten.Knap hè om dat te kunnen
_





_
Hera  
27 jul 2011 20:31
Lia dat had ik hetzelfde...dingen die boven kwamen. Mijn vader heeft ook gevangen gezeten en als ik denk aan de ( paar maar) verhalen die hij ooit liet weten... ook zijn pogingen om uit de trein te ontsnappen Eigenlijk wil je ze niet weten, de pijn en het leed van de mensen die je lief zijn ( of waren...ouders zijn overleden)

Hera  
27 jul 2011 20:35
Indrukwekkend hè Agaath. Papier was slecht houdbaar, stof kon veel overleven,helemaal omdat ze het in een zoompje van kleding stopten of zo. Papier hadden ze ook niet en schrijfgerei ook amper ( moesten ze achteroverdrukken) net als de naalden en het garen natuurlijk, Geweldig wat mensen kunnen bedenken hè.
_





_
Hera  
27 jul 2011 20:42
Ja Marianne (BG) dat raakt je diep hè. 't Is natuurlijk niet de bedoeling om te vertellen wie het erger ( slechter) heeft gehad, het was alleen een opsomming van feiten en hoe de mensen lieten weten welke mogelijkheden ze in alle kampen hadden ( denk ik) en daar kwam Dachau dan het minst slecht uit de verf
Uit deze expositie blijkt wel hoe inventief mensen zijn als het er op aan komt.

Hera  
27 jul 2011 21:04
* Hans, ik denk dat in die tijd het woord "vrede"heel wat keren geborduurd is met in het achterhoofd de wens... 't Grijpt wel aan hè Hans.

* Ja Cath, in zoverre genieten dat het stukje geschiedenis terugroept waar tijdgenoten ook nog mee te maken hebben gehad.

Nee Karel vertelde niet over Grada, Karel gaf zijn mening over haar zoon Gé.
Ja joh, elk kruissteekje kon een verhaal vertellen ...
_





_
Hera  
27 jul 2011 21:05
Gerard, soms hoor je wel eens iets van die verhalen, maar als je de dingen voor je ziet is het toch weer anders hè. Zeker ook de teksten zie er bij stonden gaven een goede indruk van het geheel.

Mariekevannim...  
31 jul 2011 17:42
De dappere vrouwen in oorlogstijd, die geen keus hadden en creatief zich probeerden te uiten.
Oorlog mag en kan niet meer.
Een bijzonder artikeltje. Dank je wel Hera.
grt Marieke
_





_
Tharisis  
31 jul 2011 22:52
Wat een moed en een lèf hadden deze vrouwen, Hera!
'In deze bajes zit geen gajes, maar Hollands Glorie, potjandorie!' staat o.a. geborduurd op foto 2. Sterk vind ik dat!
Daar kan ik nog wat van leren...
Toos




Hera  
31 jul 2011 23:59
* Marieke daar kunnen wij ons toch geen voorstelling van maken hè...k heb er veel over gelezen, Als kind was ik er al vaak en veel mee bezig.

* Toos, sterk hè. Ik heb me vaak afgevraagd hoe ik zou zijn in dergelijke situatie. Veel over gelezen, maar ik weet niet of ik die kracht zou hebben, maar wat roept het veel emotie op....
_





_
Ofsen  
02 aug 2011 12:34
de vrouwen in de kampen die vaak met heel jonge kinderen moesten zien te overleven zijn de helden van die gemene oorlog. mooi artikel Hera.

Hera  
02 aug 2011 22:20
René als je die verhalen leest of hoort dan gaan de ogen tranen, zoveel ellende, zoveel verdriet. Gezinnen uit elkaar...afwachten of je je kinderen nog terug zou zien, verchrikkelijk.
_





_
GerdasArt  
05 aug 2011 22:01
foto 2,3 en 4 vind ik heel mooi,wat een werk is dat!het zal zeker zeer indrukwekkend zijn geweest dat verzetsmuseum,wat hebben die mensen het zwaar gehad!
groetjes Gerda

Hera  
16 aug 2011 23:24
Gerda, dat is gewoon niet voor te stellen hè, door het bezoeken van dergelijke exposities word ik nog wel eens met mijn neus op de feiten gedrukt. Ik wil ook wel weten hoor wat er allemaal gespeeld heeft, wat onze medemensen meegemaakt hebben, wat een verdriet etc.
_





_
Gribou---Greet  
22 okt 2017 21:32
Wat geweldig mooi dat je dit nu laat zien .
Indrukwekkend !, ben er even stil van

groet Greet

Marianne  
22 okt 2017 21:36
Hééé- wat een goed ideeeee! Tjeeeee joh... wat een oude bekende namen zeilen er nu voorbij.. allemaal met elkaar verbonden door de draadjes van vandaag.
_





_
Redone  
22 okt 2017 21:49
Hera wat fijn dat je dit nog een keer laat zien, zo indrukwekkend he, en ook zie ik wie er toen nog allemaal reageerde
Wat een zondags thema al niet kan verbinden!!!

Benneke  
22 okt 2017 22:09
Mooi om dit weer te plaatsen Hera. Het drukt ons met de neus op de feiten dat vrijheid niet zo vanzelfsprekend is.

Een groet van Benneke
_





_
Tharisis  
22 okt 2017 22:40
.... ook ik word er een beetje stil van, Hera.
Geweldig dat je deze moedige en dappere dradendaadkracht van deze vrouwen nog eens laat zien. Voel me opeens een stuk sterker! Jij dan?
Groeten, Toos

Catharina69  
23 okt 2017 08:16
Daar ik gisteren veel weg was zie ik nu pas dat je hebt mee gedaan. en hoe. met een mooie omschrijving dito foto's, heb je ook wat met Gé Reinders wij ook. mooi zijn beleving over het zakdoekje. wow schitterend allemaal en heb ervan genoten en jou ook weer 'gezien'. je hebt de link erbij gezet maar is het nog te zien dan? ik kan het niet ontdekken. ik wil er naar toe.
_





_
Kiekie  
23 okt 2017 23:42
Hera, wat een mooi onderwerp is het bij jou geworden,, ik heb dit nooit geweten!! Moet in die tijd wel een mooie afleiding zijn geweest!! In die verschrikkelijke omstandigheden.. !! Hoop dat het een beetje beter met je gaat,, gr. Kiekie

Eenzamefietser75  
15 dec 2017 06:21
Indrukwekkend, wat een verhaal.
_





_
Gerrie1  
22 dec 2017 01:01
Sorry dat ik zo laat reageer, ik lag er zelf even uit en mijn vader nu ook.
Als je dit leest dan durf je bijna niet verder te denken. Mijn vader is ooit met mijn dochter naar Auswitsch geweest en mijn dochter was ook nog dagen stil.
Ik hoop dat je ondanks je ziekte, alsnog een beetje kunt genieten van de feestdagen, liefs Gerrie